บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

มือหนึ่งตัดขนหมา หมาจรจัด “ตัดฟรี”

“เกรียงไกร ธาตวากร จบรัฐศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับ 1 จากวิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม กลับไปช่วยงานที่บ้าน ภัตตาคารอาหารจีน มิตรภาพ รับจัดเลี้ยงโต๊ะจีนมากว่า 50 ปี แต่ไม่รักอาชีพนี้ พี่ชายกับพี่สะใภ้ก็รับช่วง

สี่ปีที่แล้ว ระหว่างที่ยังไม่รู้ตัวว่าจะทำอะไร วันหนึ่งเกรียงไกรดูคลิปจิตอาสาชาวต่างชาติที่ไปตระเวนตามกองขยะช่วยหมา เกรียงไกรจำได้ติดตา หมาตัวนั้นมอมแมมมาก มันถูกเอาไปที่ศูนย์ ตัดขน ดูแลจนสุขภาพหมาดีขึ้น และเขาก็หาบ้านให้อยู่

ดูคลิปซ้ำหลายครั้ง เกิดประทับใจ ยังไม่เห็นคนไทยทำแบบนี้ ก็อยากลองทำบ้าง

เกรียงไกรเริ่มจากตัดขนหมาในบ้านด้วยกรรไกรตัดกระดาษ แต่ดันตัดโดนหนังหมาเลือดออก หมาก็กัด แม่ก็ด่า ตอนนั้นรู้สึกผิด ไม่กล้าลองกับหมาในบ้านอีก

ยังไม่ละความพยายาม ไปตัดขนหมาบ้านที่เพื่อน ครั้งนี้ก็ยังเหมือนเดิมอีก

ระหว่างนั่งคิดว่าจะทำยังไงดี ลองเสิร์ชหาข้อมูล รับสอนการตัดขนหมา ข้อมูลขึ้นมาเต็มไปหมด ก็เลือกร้านราคาถูกที่สุด อยู่ที่อตก. ราคา 15,000 บาท จาก 30,000 บาท เป็นโปรโมชั่นประจำปี ลดราคาให้สองคนแรก

เกรียงไกรตัดสินใจ รีบเดินทางเข้ากรุงเทพฯไปสมัครเรียน กลัวคนแย่งโปรโมชั่น หลักสูตรเรียน 150 ชั่วโมง ต้องซื้ออุปกรณ์ ปัตตาเลี่ยนพร้อมใบมีด กรรไกรตัดเล็บ กรรไกรตรง กรรไกรโค้ง หวี แปรง เป็นของตัวเอง

วันแรกที่เรียน ดูแล้วก็จำว่าเขาทำอะไรบ้าง วันที่สองลองจับปัตตาเลี่ยน เพื่อรู้น้ำหนัก จับหมาแล้วลองไถขน คนที่เรียนด้วยกันหลายคน ดูเพื่อนแต่ละคนทำไม่เหมือนกัน ส่วนใหญ่เริ่มให้หมายกเท้า ไถท้อง ก้น หน้า

แต่เกรียงไกรเริ่มที่สันดั้ง เอาปัตตาเลี่ยนไปใกล้หน้า เปิดเสียงดูว่าหมาสู้ไหม ถ้านิ่งตัวนี้ก็ไม่มีปัญหา

ถ้าหมาสะบัดหน้า ก็เปลี่ยนไปไถช่วงคอลงมาข้างตัว พอเริ่มเคลิ้มก็มาไถที่หน้าใหม่ ถึงกระนั้น ก็ไม่ง่ายเหมือนใจนึก หมายังแสดงอาการต่อต้าน แตกต่างจากช่างที่ตัดเป็น แค่แตะหน้าอกนิดเดียว หมาก็ยืนนิ่ง

พอเริ่มใช้ปัตตาเลี่ยนได้คล่องมือขึ้น เลิกเรียนแล้ว เกรียงไกรเดินกลับหอพักแถวจตุจักร เจอหมาที่สะพานลอย ใกล้วินมอเตอร์ไซค์ ออกปากขอร้องวินมอเตอร์ไซค์ ให้ช่วยจับหมา แล้วก็ตัดขนให้ ทุกวันวันละตัว จนสนิทกับวินมอเตอร์ไซค์ พร้อมทั้งมีความมั่นใจมากขึ้น

เรียนจบครบ 150 ชั่วโมง เกรียงไกรกลับ เปิดร้านตัดขนหมา เลขที่ 432/1-2 ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดศรีสะเกษ หนึ่งเดือนแรก เกรียงไกรเริ่มด้วยการตัดขนหมาให้ฟรี

แต่หมาที่มีคนอุ้มมา มีทั้งหมาบ้าน และหมาจรจัด เดือนต่อมา เกรียงไกรขึ้นป้ายหน้าร้าน ตัดขนหมาบ้านคิดเงิน แต่ถ้าเป็นหมาจรจัด ที่คนอุ้มมาตั้งใจเอาไปเลี้ยงที่บ้าน จะบริการตัดขนหมาให้ฟรีตลอดชีวิตของหมา

ลูกค้ามีเพิ่มขึ้นทุกวันเพราะติดใจ เกรียงไกรจะตัดทรงแปลกๆให้ด้วยความชอบส่วนตัว

แรงจูงใจอีกเรื่อง เมื่อหมาจรจัดได้ตัดทรงแปลกๆ เวลาโพสต์รูปลงเฟซบุ๊กไม่เกินหนึ่งวัน ก็หาบ้านให้หมาได้ เกรียงไกรจะขอเบอร์โทรศัพท์ไว้เพื่อติดตามอาการ ตามเงื่อนไข ทุกเดือนจะตัดขนให้ฟรี

ก่อนเริ่มอาชีพนี้ เกรียงไกรเคยคิดอยากไปที่ฝังกระดูกของคุณทองแดง สุนัขทรงเลี้ยง ที่ศูนย์รักษ์สุนัขหัวหิน โครงการในพระราชดำริของในหลวง รัชกาลที่ 9 อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จะไปบอกว่าทำไมถึงเลือกทำอาชีพนี้ ที่ยอมเหนื่อยสารพัด เพื่อจะช่วยหมาจรจัด

แล้ววันหนึ่งเกรียงไกรก็ไปถึงไหว้คุณหมอที่ดูแลศูนย์ฯ แล้วไปอนุสาวรีย์คุณทองแดง ขออนุญาตคุณหมอ อาบน้ำให้คุณทองแดง ลงแวกซ์ขัดจนขึ้นเงา ทั้งยังแต่งต้นไม้บริเวณสวนคุณทองแดง

คุณหมออยากให้มาช่วยประจำ เกรียงไกรตั้งใจจะกลับไปทุกสามเดือน

ตัดขนหมามานาน เกรียงไกรเริ่มอุดมการณ์ในเรื่องทำหมันหมา เนื่องไปเห็นผลงานของกลุ่มหยุดทายาทจรจัด ก็อินบ็อกซ์เฟซบุ๊กแนะนำตัวว่าเป็นช่างตัดขนหมา ขอเข้ากลุ่ม ทางกลุ่มตอบรับ

งานแรกเกรียงไกรไปทำจิตอาสาทำหมันหมาที่เกาะสีชัง ได้ตำแหน่งตามลูกดอก ต้องไปคู่กับคนยิงยาสลบ เวลายิงลูกดอกที่มีพู่สีแดงต้องหาให้เจอ เพราะราคาแพง ต้องคอยมองว่าหมาวิ่งไปทางไหน ต้องตามให้ทันภายใน 15 นาที ไม่ยังงั้นหมาจะหลับ

แถวนั้นงูเหลือมเยอะ ถ้าเราช้า งูเหลือมอาจเอาหมาไปกิน

เกรียงไกรแบกหมาออกจากป่า เอามาใส่กรง เพื่อให้หมอทำหมัน

แต่ละครั้งที่เกรียงไกร ทั้งทีมงาน ทำหมันหมาได้ครั้งละ 50 ตัว

งานที่ถือเป็นประสบการณ์ล่าสุด เกรียงไกรไปที่ศูนย์พักพิงสุนัขจรจัดโคกหม้อ อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี หมาจรจัดที่นี่เป็นหมาที่ระบายมาจากประเวศ งานที่นี่หนัก

เจ้าหน้าที่ศูนย์ฯคัดหมาสายพันธุ์ขนยาว มีขี้เยี่ยวติดขน 40 ตัว ระดับความดุถึงดุมาก ฆ่าหมาด้วยกันตาย ไม่มีใครจับได้ ต้องยิงยาสลบ

ยาสลบมีเวลา 1 ชั่วโมง หมาหนึ่งตัวต้องใช้เวลาตัดขน 3 ชั่วโมง เจ้าหน้าที่เอามาให้ครั้งละหกตัว ใช้เวลา 2 วัน วันละ 20 ตัว

เกรียงไกรเล่าประสบการณ์นี้ว่า การตัดขนหมาใช้สมาธิสูง แข่งกับเวลา เพราะกลัวหมาตื่น ถือว่าเราเจอของแข็ง ไถไปใบมีดก็ทื่อ เพราะขี้กับเยี่ยว ต้องเปลี่ยนใบมีดใหม่

“เหนื่อยจนสั่น ต้องแอบไปอ้วกในห้องน้ำ” เกรียงไกรว่า “อายไม่กล้าบอกใคร”

อาการที่ว่า เหมือนกินกาแฟ กว่าจะหายก็ข้ามวัน ระหว่างทำ 40 ตัว ยังคิดเลยว่ารอดมาได้ไง เป็นงานที่โหดมาก ตัดขนให้พวกเขาแล้ว คิดว่าเขาน่าจะมีความสุขขึ้น

เดินหน้างานจิตอาสามาถึงระดับนี้ เกรียงไกรรู้ข้อมูลจากการสำรวจหมาจรจัดในประเทศไทย มีกว่าสิบล้านตัว การแก้ปัญหาทุกภาคส่วนสามารถทำได้ อย่าโยนให้แต่ปศุสัตว์จังหวัด

ปัญหาหมาจรจัดจะได้มีแค่เท่าที่มีชีวิตอยู่ ไม่ต้องขยายพันธุ์ไปมากกว่านี้

ทุกวันนี้เกรียงไกรเปิดเฟซบุ๊กในอินบ็อกซ์ มีคนขอความช่วยเหลือยาวเฟื้อย ถึงขั้นนี้จะช่วยกันโดยไม่เลือกคงไม่ได้ เกรียงไกรตั้งใจจะเลือกช่วยหมาที่สภาพหนักมากๆ

ตามศูนย์พักพิงสัตว์ที่มีจำนวนมาก เช่น ที่อุทัยธานี มูลนิธิช้างและสิ่งแวดล้อม อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ศูนย์รับสุนัขในหลวง สถานที่เหล่านี้ ไปแล้วได้ทำงานจริงๆ คุ้มกับการปิดร้าน

“จะทำไปเรื่อยๆ” เกรียงไกรบอก “แต่อยากหันมาให้เวลาตัวเองบ้าง”

เป็นเวลานานมากเหลือเกิน เกรียงไกรไม่ได้ออกกำลังกาย

เกรียงไกรเคยเป็นนักปั่นจักรยาน เคยไปปั่นจักรยานต่างประเทศกับเพื่อน เคยปั่นจากศรีสะเกษมาถวายพระพรในหลวงรัชกาลที่เก้า เคยปั่นจักรยานจากศรีสะเกษมาส่งพระองค์ มา 2 ครั้ง ก็ปั่นสบายๆ

แต่ตอนนี้ร่างกายทรุดโทรม สุขภาพแย่ลง ปั่นไม่กี่กิโลฯก็แทบจะเป็นลม

ประสบการณ์ในการช่วยเหลือหมาในโลกออนไลน์ หลายเพจที่รู้จักเตือนมา มีข้อต้องระวัง มีทั้งจริงและหลอกลวง แต่ไม่ว่าจะเจอเรื่องจริงหรือลวง เกรียงไกรก็ยังมุ่งมั่นกับงานตัดขนหมาต่อไป

“หมาจรจัดมอมแมมเหมือนซาก ตัดขนออกมาต้องสวย มีคนรับเลี้ยงทันที แค่นี้ก็พอใจแล้ว ไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว”.